As jo ienkear koerts set ha nei Itaka,
Dat mar oan en wei Jaaps syktocht duorje mei,
Grôtfol aventoer en ûnderfining
Sit mar net yn noed oer Woadan en Walkuren
Noait ienkear falle hja oer jo gear,
Mits Jaaps hert en leauwe ûnferwrigge bliuwe –
Jit net stomp stean foar sensaasjes
Want Woadan en syn grime en Walkuren
Falle inkeld oer jo gear, hoenear
‘t Se yn Jaaps hert al meikaam binne
En byleauwe har jo foar eagen tsjoent

Dus dat mar oan en wei jo syktocht duorje mei,
En moai it waar en lang de dagen,
Hoenear’t Jaap foar it earst in nea besylde haven
Gewaarwurdt – hokker foldwaning,
Hokker opteinens fral
Sykje dêr de heechste merken op, bliuw stean
By alle kreammen, roallebûtsje, hantsjebak:
Parlemoer en bloedkoralen, amber en ivoar,
Rûkersguod sûnder ein, feintsjelok en klonje,
De ein is der fan wei, fral de lodderein
Ferjit de kleasters en boargen net, mei har tsjûke muorren
Dêr’t wiisheid en witnis yn besluten lizze.

Mar hâld, waar en wyn treast, Itaka foar eagen,
Ienkear dêr telâne komme is Jaaps sin en doel,
Mar tuike, driuwe docht it net
It is de baas en tink om oer’ noch tiid,
Om earst as âldman oan te kommen,
Swier fan alle rikens, ûnderweis fergearre,
Earst nei’t Jaaps rûs ûntnoftere is
Dat inkeld Itaka ferrykje kin

Ommers, hja beskikte Jaap dy moaie reis,
Sûnder rûs fan Itaka wie nea net ien útein set,
En mear hat Itaka ek net te jou
Dat sjucht Jaap yn, hja hat net mear te keap,
Wês dan net te bot ûntheistere
Mei al dat jo bedijd ha,
Al dat jo wizer wurden binne,
Hat Jaap grif begrepen, wat Itaka ynhat

[frije oersetting fan it gedicht fan Konstantinos Kavaphis]