Tja, goede vriend, Baudet is in Portugal gelukkig(!) geen nieuws – en telefonische ruggespraak met de perschef van de publieke zender hier te lande leerde me zojuist dat hier vooreerst ook geen verandering in gaat komen. Dat raakt meteen aan de kern van mijn betoog.

Met bewegingen die onze democratie ondermijnen, kan men twee kanten op. Men kan ze enerzijds negeren, met het risico dat de splijtzwam zich ongehinderd onder onze voeten uitbreidt. Jij hebt duidelijk gekozen voor de andere benadering – en wellicht Baudet ook wel, dat weet ik niet.

Maar ook binnen deze benadering kan het weer twee kanten op. Baudet gaat met een onschuldig vroom smoeltje en de knietjes kuis bijeen bij de tegenstander(?) op de tribune zitten onder het motto ‘onderzoek alles’ en laat zich niet in de kaart kijken. Bert Wagendorp daarentegen is uit het goede hout gesneden; hij stroopt dapper de mouwen op en stormt de arena in als een dolle stier die vanavond gepocheerde zaadbal op het menu wil zien. Echter, in plaats van de tegenstander(!) een bal te gaan lopen afdraaien, keert ie zich plotsklaps om en komt er als een soort wederopgestane Eric Cantona met gestrekt been in bij genoemde tribunezitter.

Kijk, ik vind het goed, hoor Bert! Want Eric Cantona was en bleef voor mij Eric Cantona en Bert Wagendorp is en blijft mijn vedette. De enige twijfel die er bij me rijst is, of de bewuste tribunezitter (ik krijg z’n naam niet uit m’n pen) jouw op de man spelen niet ostentatief gaat staan uitpakken (en -spelen) als het mooiste kerstcadeau sedert jaren.