Van alle wereldbijgeloven is het Roomskatholieke wel een heel bijzondere – tenminste, in deze contreien…

Als ik bijvoorbeeld het broodmes na gedane arbeid op tafel donderde, alwaar het bleef liggen schuin over het mes waarmee ik zojuist de ontbijtworst aangesneden had, placht mijn vrouw een geschrokken gilletje te slaken en onmiddellijk de werktuigen parallel naast elkander te leggen; gekruiste messen veroorzaken namelijk onherroepelijk een sterfgeval in de nabije toekomst, zo beweerde zij, en wel in intieme kring.
Aanvankelijk moest ik daarom superieur schaterlachen. Mijn rationele uitleg dat zulks ook zonder gekruiste messen pardoes kon gebeuren omdat het nu eenmaal de onhebbelijke gewoonte van stervelingen is om te pas en te onpas te overlijden, kon slechts rekenen op een meewarig hoofdschudden.

Door schade en schande wijs geworden slaat mij inmiddels zelf de schrik om het hart wanneer het per ongeluk gebeurt dat twee messen gekruist komen te liggen, en stel ik nu eigener beweging orde op zaken…