Zoals men licht de indruk zou kunnen krijgen dat we van mening zijn dat de minder bedeelden onder ons wel kunnen teren op één fatsoenlijke maaltijd per jaar, te nuttigen op kerstdag (en anders maar niet!), zo zou men eveneens kunnen denken dat we nog slechts eenmaal per jaar ons hart opengooien om het “Dat nooit meer!”-gevoel effe te koesteren.