Dat legt ie dus inderdaad – naar mijn idee bevredigend – uit, Richard Dawkins in The God Delusion, waarom ie er een heel boek aan heeft gewijd, en wel in hoofdstuk 8 “What’s wrong with religion? Why be so hostile?”

Tussen de regels door lezend, meen ik te begrijpen dat de spreekwoordelijke druppel die zijn emmer deed overlopen, was: de aanslagen van juli 2005 in London, waarbij vier jongemannen zichzelf willens en wetens (in metro en bus) opbliezen.
De Westerse pers was er ook toen weer als de kippen bij om de “terreuraanslagen” af te doen als “het werk van godsdienstwaanzinnige psychopaten”…
Klaar, over tot de orde van de dag!

Hoho, wacht even!
We hebben het wel over vier keurig opgevoede jongemannen, “totally cricket” zouden de Engelsen zeggen. “Stel nou,” zeiden enkele kritische geesten, waaronder Richard Dawkins zelf, “stel nou, dat die jongens gewoon echt gelóófden wat ze zéiden te geloven, namelijk dat iedere martelaar réchtstreeks (Ga niet door START!) naar het paradijs gaat! Dat is namelijk niet iets wat alleen aan zelfmoordterroristen-in-spe wordt voorgehouden, maar iets wat élke – dus ook de gematigde – moslim met de páplepel krijgt ingegoten!”
Goeiemíddag!