Ik zit in het havenkantoor; ik wil mijn verblijf op Borkum met een dag verlengen vanwege een slecht weersysteem…
Wolle jo ek in bakje kofje ha?
Ik kijk op. Bij de koffieautomaat staat een geblokte vent, lang haar, sympathieke uitstraling.
No, dat soe der wol ynfalle!
Ik maak kennis met Knilles, een Fries die in Zwitserland woont, levensgenieter van beroep en samen met een kameraad in een stalen one-off onderweg naar Smögen, het beweerdelijke Monte Carlo van Zweden.
Maar… Smögen is niet het werkelijke doel, begrijp ik, meer de verzinnebeelding ervan. Het enige vaste voornemen is om zich onderweg door elke sirene te laten verleiden.
Door geile Weiber, corrigeert Knilles’ kameraad.

Evenals zijn boot is Knilles een one-off, een man naar mijn hart. En dat geile Weiber moet ik met een droog korreltje zeezout nemen, begrijp ik al gauw; hij heeft alleen oog voor interessánte vrouwen.
Hij legt desgevraagd uit, dat vrouwen pas interessant voor hem zijn als ze getekend zijn door het leven. Anders gezegd, het moeten vrouwen zijn die flinke krassen op hart, ziel of lichaam hebben opgelopen. Halsjes die niets meegemaakt hebben, maar denken dat veel make-up en weinig kleren voldoende zijn om de belangstelling van de andere kunne te wekken, wekken alleen zijn medelijden.
Mooie kerel!