Wat ik laatst “bedacht” over Caesars and Pleasers, verhoudt zich aardig tot Nietzsches opvatting over slavenmoraal en heersersmoraal, zie ik nu…
Laatstgenoemde moraal komt van binnenuit, sprak Nietzsche, net zoals ook ik beweer dat een mens als Caesar-in-de-dop ter wereld komt; en een absolute Pleaser wordt gecreëerd, is eigenlijk een Caesar-gebroken-in-de-knop, zoals volgens Nietzsche de slavenmoraal evenzeer van buitenaf wordt opgelegd.

Lekker is dat!
Kortom, ik heb helemaal niets nieuws bedacht; het is oude wijn in nieuwe zakken!

Het rare is dat Hitler het later had over zijn Herrenvolk; terwijl Nietzsche juist van een slavenmoraal-in-optima-forma gesproken zou hebben, had hij toen nog geleefd.
Wat dat aangaat was het toenmalige fascisme inderdaad een logisch gevolg van wat Rutschky later schwarze Pädagogik noemen zou; dewelke op haar beurt op de schouders stond van de stokoude christelijke moraal. Volgens die moraal immers mag ’s mensen Dionysische kant pas aan zijn trekken komen in het hiernamaals. Edoch, slechts garantie tot aan de deur, hè… ehh, poort!