Toen wij een paar weken terug Huelva in reden, kregen we een ijselijk piepsignaal: teken dat de LPG op was en dat ik moest overschakelen naar benzine.

Toen we vrijdagmiddag onze hondsdolle Volf weer ophaalden, diste double-D Rebeca het volgende verhaal op …
De monteur had haar bezworen dat er verder niets mis was met de wagen, maar dat de storing gezocht moest worden in de gasinstallatie.

Ik dacht razendsnel na – zoals u van mij gewend bent – en vroeg me af, hoe de monteur dat heeft kunnen vaststellen bij een lege(!) LPG-tank. In ieder geval níet proefondervindelijk. Wacht even, aan de hand van de foutcodes natuurlijk!

Dus, als ik het goed begrijp, Rebeca, vliegt het motormanagementlampje meteen weer op oranje, zodra ik overschakel op LPG.
Si, zeezezenzueel.

Moet ik eerst wel effe gaan tanken, want er zit geen druppel gas meer in. Mooi, Rebeca, geef me de foutcode(s) dan maar!
Had ze niet. Ze begon in rad Spaans een heel verhaal op te hangen, waar deze Sancho Panza even geen wijs uit werd. Wat ik wel begreep, was dat ik haar kon geloven dat er niets mis was met de prestaties van de auto en dat het alleen maar in de papieren ging lopen om het lek in de gasinstallatie boven te krijgen en op te lossen.

Haar gêne dat ze niet met de foutcodes op de proppen kon komen, was bijna voelbaar. En – u kent me – ik wilde geen misbruik maken van de mij in de schoot geworpen machtspositie (mijn vrouw zat er namelijk bij), dus ik besloot de zaak double-B (= blauw-blauw) te laten. Ik wist in ieder geval waar het probleem gezocht moest worden, in de LPG-installatie, en dat vond ik al heel wat.
Ergo conclusio, leren leven met het motormanagementlampje op het dashboard zodra ik gas gaf …. ehhh, LPG vanzelf.

Het toffe is dat ik tot twee keer toe een ruilauto meegekregen heb die me geen cent kostte – ze kijken niet eens hoeveel kilometers ermee gereden is en of de tank wel terug op halfvol staat.

Afijn, ik sta bij het tankstation in Huelva, wat denk je? Het gaspistool past niet op mijn holletje. Ikke naar binnen. Het personeel was uitermate behulpzaam, kwam zelfs mee naar buiten teneinde een blik te werpen op mijn holletje, maar het einde van het liedje was: geen gas!
Nou, doorrijden naar het gastankstation in Ayamonte had geen zin, want die waren op dat uur al dicht. Dus ik heb Volf tot de nok toe vol afgetankt met Euro95.

En, inderdaad, geen centje pijn!

Gisterenmorgen kom ik terug uit Mértola en … floep!
U raadt het al: het motormanagementlampje.

Dus heb ik zojuist double-D weer aangeschreven …
Lieve Rebeca,
Het klopt dat het lampje meteen weer aanfloept. Edoch, het klopt niet dat zulks met de gasinstallatie van doen heeft, want die heb ik namelijk nog niet aangeraakt.
Het is van tweeën één, of die monteur beflikkert Rebeca of hij heeft geen idee wat er aan de hand is. Hetgeen – nu ik er even over nadenk – op hetzelfde neerkomt.
Het is waar dat de wagen, afgezien van het lichte getril bergop, verder goed rijdt. Toch blijft het vervelend, zo’n waarschuwingslampje op het dashboard, temeer omdat ik nu zeker weet dat het geen ene flikker met de aangegeven oorzaak van doen heeft.
Zal ik maar eens naar het moederbedrijf rijden, Codimotor Sevilla? Wat denk je?
Liefs,
Tiago