Ruim een maand geleden plaatste ik een badinerende post over de discussie die schijnt te zijn ontstaan over de vraag of het sinterklaasfeest in zijn huidige vorm moet blijven voortbestaan…
Hè?
Badinerend, ja! Ik stak namelijk nogal de draak met de vlammende discussie over de vraag of Zwarte Piet in deze tijd nog wel kón. Ik was niet bij machte te begrijpen dat men zich in Nederland zó kon opwinden over een – in mijn ogen – non-issue.

Een kameraad stuurde me daarna de volgende link toe…
http://www.vpro.nl/programmas/2doc/zwart-als-roet.html
…met het verzoek om de documentaire eens met wakker oog en met ‘open mind’ te bekijken.
Welnu, dat heb ik gisteren – bijzonder toepasselijk, op 5 december – gedaan en ik moet bekennen: Ik ben herhaaldelijk van mijn stoel gevallen van verbazing!
Hoe is het mogelijk dat ik me als klein jochie destijds groen en geel ergerde aan bijvoorbeeld “The Black and White Minstrel Show” en dat het nimmer bij me opgekomen is dat het fenomeen Zwarte Piet op de keper beschouwd niet veel daarvan verschilt! Het verschil is misschien dat de black-faced blanken in die Britse show het er toentertijd wel érg dik bovenop legden, vond ik, dat ze de lolbroek wilden uithangen over de rug van een heel volksdeel, en dat zulks – volgens mij althans – nooit de bedoeling is geweest van het sinterklaasfeest, maar… dat is een nuance! Het kan natuurlijk géénszins wegnemen dat hele volksstammen in Nederland – en daarbuiten (“Are you taking the piss!?”) – het wél zo kunnen ópvatten, c.q vóelen!

Kortom, van een afstandelijke, superieur glimlachende tribunezitter ben ik in een klein uurtje veranderd in een fervente tegenstander: Afschaffen die Zwarte Piet! In de zak van Sinterklaas ermee, naar Madrid! En dat ie daar voortaan blijve!