Ik kreeg nogal wat reacties op mijn blog over neuk aan mijn joten…
Hè?
Jeuk, ja! Dat zeg ik!
Ik kon eruit opmaken dat ik verre van alleen sta als het gaat om die aandoening. Het leek me daarom een goede gedachte om mijn broeders-in-noot… eh, nood te vertellen wat ondergetekende ervanaf hielp, van die klotejeuk…

U heeft uit het eerste deel wel kunnen opmaken dat ik bereid was ver te gaan. Ik schroomde bijvoorbeeld niet om de cactus van de buurvrouw ertegenaan te houden. Ze had me verzekerd dat een geschild stukje van het blad van de Aloe Vera wonderen doet bij huidkwalen, een van oudsher indiaanse remedie.

Afijn, om een lang verhaal kort te maken, gisteren zat ik opnieuw met de kloten voor de dokter. Ik verhaalde dat alle smeerseltjes geen ene zak geholpen hadden, en opperde voorzichtig dat de kwaal wellicht een interne oorzaak had.
Dat zette haar kennelijk aan het denken en ze schreef me tabletjes voor. Binnen een halfuur na het eerste pilletje was de jeuk verdwenen en is sedertdien ook weggebleven…
Een wondermiddel?
De bijsluiter vertelt dat het om antihistamine gaat…
Nam ik dat de laatste jaren niet als middel tegen hooikoorts? En, verrek – het is waar – ik heb rond deze tijd altijd hooikoorts. Alleen, dit jaar is de hooikoorts me kennelijk op de kloten geslagen. Klooikoorts?

Afijn, aangezien ik merkte dat ik verre van uniek ben als het gaat om deze kwaal, ben ik misschien ook niet de enige die baat vindt bij antihistamine. Kortom, wie de schoen past, trekke hem aan!